Holenderskie myto – jak rozliczać opłatę i za co grożą kary

Holandia wprowadziła opłatę kilometrową dla pojazdów ciężarowych 1 lipca 2026 r. Od tego dnia właściciele pojazdów objętych systemem płacą za każdy kilometr przejechany po drogach objętych opłatą.

Wraz z uruchomieniem systemu w Holandii zakończyło się obowiązywanie Eurowiniety. Jednocześnie wprowadzono obowiązek korzystania z urządzenia pokładowego (OBU) dostarczanego przez zatwierdzonego dostawcę. Nie ma możliwości wykupienia pojedynczego biletu lub jednorazowej opłaty za przejazd w ramach holenderskiego systemu Trucktoll.

Poniżej przedstawiamy zasady obowiązujące według stanu na dzień 14 września 2026 r., w tym aktualne stawki po wprowadzeniu czasowej obniżki oraz orientacyjne stawki na 2027 r.

Kogo obejmuje opłata

Opłacie podlegają pojazdy kategorii N2 i N3, czyli przeznaczone do transportu towarów, o maksymalnej technicznej masie całkowitej powyżej 3 500 kg. Decyduje wartość z pola F.1 dowodu rejestracyjnego. Zasada obejmuje pojazdy holenderskie i zagraniczne na identycznych warunkach, niezależnie od tego, czy jadą załadowane, czy puste.

Rozliczenie ma jedną formę: umowa z dostawcą usługi poboru opłat plus urządzenie pokładowe. Nie ma winiety, nie ma biletu na odcinek, nie ma płatności po fakcie na stronie operatora. Do wyboru są dwie drogi — lokalny operator NedLinq, działający wyłącznie na terenie Holandii, bez usług dodatkowych i bez kosztów poza kaucją za urządzenie, albo dostawca EETS, którego jedno urządzenie obsługuje wiele krajów.

Urządzenie z Niemiec i z Belgii tutaj nie zadziała

To jest najkosztowniejsze nieporozumienie pierwszych tygodni. Operator systemu stwierdza wprost: urządzenia Toll Collect z Niemiec i Satellic z Belgii nie działają w Holandii. Przewoźnik, który ma na szybie sprawny sprzęt niemiecki i uznał sprawę za załatwioną, jedzie po holenderskiej autostradzie bez ważnej umowy — a to jest najwyżej karane naruszenie w całym systemie.

Druga zasada zaskakuje jeszcze częściej. Obowiązek posiadania urządzenia nie kończy się tam, gdzie kończy się sieć płatna. Operator formułuje to jednoznacznie: jeżeli pojazd porusza się wyłącznie po drogach, na których opłata nie obowiązuje, urządzenie i tak musi być na pokładzie. Opłata dotyczy niemal wszystkich autostrad oraz części dróg prowincjonalnych i gminnych, ale samo jej naliczanie i obowiązek posiadania sprzętu to dwie różne rzeczy.

Ile to kosztuje

Stawka za kilometr składa się z trzech części: opłaty infrastrukturalnej, opłaty za koszty zewnętrzne związane z zanieczyszczeniem powietrza i hałasem oraz opłaty za koszty zewnętrzne emisji CO₂. Wszystkie trzy widnieją na fakturze od dostawcy. Wysokość zależy od maksymalnej technicznej masy całkowitej, klasy emisji CO₂ i klasy EURO.

Od 1 września do 31 grudnia 2026 roku obowiązuje tymczasowa obniżka stawek o 22,3 procent — rząd wprowadził ją w reakcji na wzrost kosztów paliwa i objęła ona wszystkie pojazdy. Poniżej stawki obowiązujące w tym okresie oraz taryfa zapowiedziana na 2027 rok, dla pojazdów w klasie emisji CO₂ 1:

Pojazd zaliczony do wyższej klasy emisji CO₂ płaci wyraźnie mniej: dla masy powyżej 32 000 kg stawka od 2027 roku wynosi 0,187 EUR/km w klasie 2 i 0,040 EUR/km w klasie 5, czyli dla pojazdu bezemisyjnego. Różnica między najgorszym a najlepszym wariantem w tej samej klasie masy przekracza dwunastokrotność.

Uwaga na stan prawny. Stawki na 2027 rok to wzrost o 2,6 procent względem taryfy sprzed obniżki, wynikający z indeksacji inflacyjnej przeprowadzanej co roku 1 stycznia. Operator zastrzega jednak, że kwoty na 2027 rok nie zostały jeszcze formalnie ustalone — ogłasza je holenderskie ministerstwo infrastruktury w dzienniku urzędowym Staatscourant. Przed budżetowaniem kolejnego roku warto sprawdzić brzmienie ostateczne.

Kontrola i kary

Kontrola prowadzona jest z kamer zamontowanych nad jezdnią oraz urządzeniami przenośnymi, rozstawianymi w różnych miejscach kraju; sprzęt jest wykorzystywany wyłącznie do kontroli tej opłaty. Nowe urządzenia kontrolne — stałe i przenośne — stoją przy drogach od 1 lipca 2026 roku i sprawdzają wyłącznie, czy w kabinie jest poprawnie działające urządzenie pokładowe; nie mierzą prędkości ani czasu pracy kierowcy. Sprawdzane są cztery rzeczy: czy jest ważna umowa, czy urządzenie jest włączone, czy działa prawidłowo i czy należy do tego konkretnego pojazdu.

W pierwszym półroczu działania systemu kary są o połowę niższe. Na jeden numer rejestracyjny przypada maksymalnie jedna kara w ciągu doby — przy kilku naruszeniach tym samym pojazdem naliczana jest ta o najwyższej stawce. Warto policzyć, co to znaczy dla floty: od 1 stycznia 2027 roku jeden przejazd bez umowy kosztuje tyle, co kilka tysięcy kilometrów opłaty naliczonej normalnie.

Co jeszcze zmieniło się od lipca

Wraz ze startem opłaty zniknął holenderski podatek drogowy dla pojazdów ciężarowych do 12 000 kg, a dla cięższych został wyraźnie obniżony; zmiana działa od okresu rozliczeniowego następującego po 30 czerwca 2026 roku. Tego samego dnia Eurowinieta przestała obowiązywać w Holandii — pozostała w Szwecji i Luksemburgu, więc opracowania wymieniające Holandię wśród krajów winietowych są już nieaktualne — zestawienie systemów opłat prowadzimy krajami i aktualizujemy na bieżąco.

Dla firm, które jeżdżą również do Niemiec, warto zestawić to z tamtejszą zasadą ustalania masy decydującej o obowiązku opłaty — opisujemy ją w tekście o tym, dlaczego obniżenie dopuszczalnej masy „na papierze” nie zwalnia z niemieckiego myta. W obu krajach punktem odniesienia jest to samo pole dowodu rejestracyjnego.